For ei stund sia fylte mi gode vennine Ida Sofie år. Eit par dagar etterpå skreiv ho eit dikt om hennar møte med ein gjeng gamle damer frå Oslos beste vestkant på café.

Dette diktet, skrivi i beste André Bjerke-stil, synst eg var veldig bra. Som Bjørneboe, likar eg tekstar med meining. Viss dei er morosame òg er det endå betre. Det endte med at eg skreiv ein ganske banal melodi og eit litt klisjé-aktig akkompagnement til diktet hennar.

Resultatet blei Vestkant-mafiaen, ein historie om Oslo vestkants fruehær.